De tuin van Het Witte Huis

Ook vandaag is het niet het meest aanlokkelijke weer om buiten iets te doen. Somber en bij momenten druilerig. Maar hier en daar toch al teken van 'nieuw leven'. De eerste bolletjes steken hun kopjes boven. Om hen goed te kunnen bewonderen, moet er af en toe ook wat opgeruimd worden.  Dood blad weghalen, hier en daar een onkruidje wieden.  In dit stukje lag er veel Catalpablad (van de boom van de buren links). Hoe mooi het blad aan de boom is -licht frisgroen- zo lelijk is het afgevallen. Geen mooie rijke bruine kleur zoals de berkenblaadjes, nee, zwart en schimmelig. Zo heb ik er heel wat weggehaald. Ik maak me niet de illusie dat het nu voor de rest van het jaar oké is, verre van. Er zullen nog wel meerdere opruimrondes volgen, ook al om de dit jaar weer heel erg talrijke esdoornzaailingen (de eerste ook al verwijderd) weg te halen. Maar voor nu ben ik tevreden. Dat ziet er al een stuk beter uit. Het is ook te zien dat er nog geen echt strenge vorst g...

Nu die grote hitte achter de rug is, wordt het tijd om overal de gevolgen wat op te ruimen. Eén voordeel had die warmte wel: ook het onkruid had het lastig en kiemde veel minder (snel) dan andere zomers. Dus dat scheelde wel in het wiedwerk. Een uitzondering maak ik steeds voor de viooltjes. Deze mogen zich rijkelijk uitzaaien en alleen als ze echt in de weg staan of op het einde aangetast zijn door meeldauw, haal ik ze eruit. Wat een perfect bloempje hé: Met veel rijpe zaaddoosjes eraan, ik zal dus niet snel niet zonder viooltjes komen te zitten, heerlijk! De dagelijkse klus dan.  Vanuit de keuken heb ik direct zicht op dit kleine plantvakje: Het is beplant met vooral groenblijvende planten: Acanthus, Buxus en Geranium cantabrigiense 'Cambridge'. Leuk vooral in de winter om nog wat groen vlakbij te zien. Hoewel de Acanthus mollis (Berenklauw) goed tegen warmte kan, waren de laatste dagen er toch echt teveel aan. Je ziet nog wel de imposante bloemst...