De tuin van Het Witte Huis

Stilaan raakt de moestuin leeg. Dit zijn alvast de laatste wortels. Er is nog één vakje maar die worteltjes zijn amper potlooddik. Ik vermoed dat dat niets meer wordt met de echte winter in het verschiet. Nog een opruimklusje vandaag op het programma: het aanpakken van de onderste zone rondom het ronde terrasje. Daar staan een heleboel Crocusjes. Ik heb deze gekregen van mijn vader, uit zijn tuin gerooid na de bloei en zo dus in mei op mijn knieën een hele namiddag rondgeschuifeld tot ze allemaal in de grond zaten, niet eens wetende of het werk zou lonen. Maar ja dus, intussen al een paar jaar zijn ze mijn lentebodes.  Alleen, niet zo slim dus, hebben we ook in die zone schors gestrooid. Neem daar nog een dik pak bladeren bij van de Esdoorn van de buren die er zowat vlak boven staat. Zo is er voor die arme bolletjes amper beginnen aan om  daar door te komen. Dus vandaag dan toch een begin gemaakt om dat te veranderen. Eerst zoveel mogelijk van dat rottende blad...

Ik beken, ik heb afgelopen weken de moestuin wat verwaarloosd... De laatste zaaironde is niet echt gelukt en toen de courgettes ook nog meeldauw begonnen te krijgen, werd ik er zelfs wat melancholisch van, afscheid nemen van de zomer weet je wel,... ;-) Deze Afrikaantjes vrolijken gelukkig de boel wel wat op met hun feloranje kopjes. Misschien is het jullie al opgevallen dat ik in de rest van de tuin geen felgeel of oranje gebruik. Maar in de moestuin vind ik het dan wel weer perfect passen. Vandaag me dan toch maar aan de opruimklus gezet.  Als eerste de drie courgetteplanten eruit. Ook de opgeschoten slaplanten volgen. Deze hebben een cadeautje achtergelaten: her en der staan wat zaailingen. Die ga ik proberen recupereren en kijken of er nog een kropje kan groeien. Na het oogsten van het radijzenzaad mag ook die plant de composthoop op. Her en der ook wat onkruid weggeplukt en droog blad verwijderd. De bonenplanten hebben me nog plezier gedaan met nog een vergie...

Nog één dapper Lavendelbloempje tussen alle reeds uitgebloeide aartjes... mooi hé? Uiteraard mag dit bloempje blijven, de rest wordt wel gekortwiekt. Zo'n fijn klusje met de heerlijke geur die bij elke knip vrijkomt! Het werd ook stilaan tijd om alle aardappels te oogsten nu. Per slot waren het vroege aardappels...  Dit is, zonder wat ik eerst al geoogst had, het totaal.  Nog steeds niet onverdeeld blij. Deze potten waren precies wel iets beter dan de eerste maar in verhouding toch ook nog niet zo'n enorme opbrengst. Ik bezin me erover tegen volgend voorjaar.  Verder nog wat kleine, niet-plantaardige opruimklusjes gedaan en tijdens het uitvoeren hiervan nog zoveel andere dingen gezien die ik zou willen / moeten aanpakken. Uiteraard had ik ook vandaag weer een enthousiaste fan... :) Hebben jullie ook gezelschap in de tuin?

Groenten zijn niet alleen lekker, ze kunnen ook heel erg decoratief zijn vind ik. Dit zicht, bijna te mooi om te plukken: Maar uiteindelijk zijn ze toch geoogst, veel te lekker om te laten hangen :-)! Straks even wassen en toppen en dan blancheren voor in de diepvries. Ook de sjalotten en ajuinen zijn 'klaar'. Zoals steeds hier niet te vergelijken van formaat met wat je koopt in de winkel, maar smaken doen ze zeker. Nu nog goed laten drogen en dan mogen ze in de voorraadkast. Ik betrapte ook twee noeste bijen, bezig met het helpen maken van een volgende courgette: Hommels had ik al wel eerder bezig gezien in de courgettebloemen, bijen nog nooit. Leuk om die ook een keer te ontdekken. Genieten jullie ook zo van het oogsten (en dus succes) in jullie moestuin?

Nuja, of rooien het juiste werkwoord is wanneer je de aardappels in potten gekweekt hebt? Ik vind het altijd een wat spannend moment: zou er wel iets gegroeid zijn in al die maanden? In totaal had ik zes grote containers en nog een grote bloempot. In de zes had ik telkens drie aardappeltjes van het ras Eersteling geplant en in de bloempot vier (gekregen) aardappeltjes van ras Triplo. Gisteren heb ik twee containers en de bloempot leeggemaakt. Eerlijk, vooral bij de Eerstelingen viel de opbrengst me tegen. Bij Triplo was er iets meer in verhouding: Als ik de andere potten nog leegmaak, zal het totaal wel goed zijn voor een aantal keer eten ervan. Maar in verhouding met de energie (en potgrond) die erin gegaan is, weet ik niet of ik het nog ga proberen de komende jaren. Nu moet ik ook wel zeggen dat hun standplaats allicht niet ideaal was, nogal veel wind, dus de stengels braken geregeld af. Allicht is daar veel energie van de planten naartoe gegaan. Het loof stond ook ...