De tuin van Het Witte Huis

Ik was niet de enige die van de zon genoten heeft vandaag... Genieten van het weer en in de tuin werken, de ideale combinatie. Eerst ben ik verder gegaan met het snoeien van het kleinfruit. Rode, witte en zwarte bes en de twee kruisbesstruiken hebben hun kappersbeurt ondergaan.  Ik vrees dat het niet helemaal volgens de regels van de kunst gebeurd is. In het tuinboek staat wel zo'n mooie schemaatje waarop alles logisch lijkt wat en hoe te snoeien. Tot je dan naar je eigen planten kijkt die in niets met dat schema te vergelijken zijn. Dus heb ik vooral 'op het gevoel' gesnoeid. De planten krijg in ieder geval weer meer licht en lucht in het hart. Kruisende takken zijn weggehaald en enkele oude takken helemaal verwijderd. Ik zie wel wat het geeft. Een eventueel minder talrijke oogst is zeker geen ramp, vorig jaar was er zoveel, teveel eigenlijk...  Ik had foto's gemaakt maar eigenlijk is daar zo weinig interessants op te zien (veel takjes op de ene foto en iet...

Weinig dat ik leuker vind dan even te gaan snuisteren bij de plaatselijke bloemenwinkel voor wat nieuwe planten. Zeker nu mijn tuinklus voor vandaag 'de paarse border' was. Die naam is er gekomen doordat de initiële beplanting bestond uit Salvia verticillata 'Purple Rain'. In bloei was dat toen één paarse bloemenmassa. Alleen duurde dat prachtige zicht niet zo heel lang en naarmate de jaren verstreken werd de bloei ook alsmaar minder. Dus dit jaar beslist om ze te vervangen door Agastache 'Purple Haze' (Dropplant). Alleen was het gekozen plantmoment achteraf gezien niet zo ideaal, namelijk net toen de Campanula's hun lange bloeistengels gemaakt hadden en dus eigenlijk veel meer plaats innamen 'dan normaal'. Het resultaat nu is een slechts half gevulde border. Reken daar dan nog de droogte van afgelopen maanden bij en het is duidelijk dat het geheel er niet zo florissant bijligt. Eerst maar even aan het opruimen gaan: wat onkruid wie...