De tuin van Het Witte Huis

Warempel, vandaag laat het zonnetje zich nog eens zien... Dat geeft gelijk een instant lentegevoel. Maar buiten werken stellen we toch nog heel even uit, de gure wind maakt het niet zo aangenaam en ik ben ook nog steeds bezig met die vervelende verkoudheidsvirussen helemaal kwijt te raken. Deze dagen zijn dan wel weer ideaal om wat plannen te maken, nadenken over verbetering, er wat lectuur op naslaan, dat soort dingen. Op internet valt heel erg veel (teveel) te vinden maar er gaat toch niet veel boven een goed boek. Een van mijn favoriete tuinauteurs is Romke van de Kaa. Ik heb voor het eerst kennis gemaakt met zijn schrijfsels toen ik op stage was voor mijn studies aan de hogeschool (intussen best lang geleden - 1999). Twee boeken heb ik van zijn hand: "Tuinieren gaat niet over rozen" en "Buiten de perken". Over dat laatste boekje wil ik het nu even hebben.   "Buiten de perken" is een boek(je) over planten, echter zonder foto's, dus ...

Dit weekend hadden we eindelijk eens vrij, of beter gezegd, heb ik bewust vrijgehouden om weer eens wat uren in de tuin te kunnen maken. Die (gestolen) uurtjes in de week zijn wel fijn maar je kan nooit echt doorwerken, vaak moet je eer je goed en wel bezig bent, alweer stoppen omdat andere bezigheden je roepen. Maar vandaag niet dus! Ik had twee puntjes staan op mijn lijst die ik zeker wilde doen. Eerst en vooral het resterende stukje border aan het raam grondig opruimen. De combinatie hier bestaat uit Perovskia als hogere elementen, Buxus als groenblijvend accent voor de winter en een onderbegroeiing van Festuca gautieri en Helianthemum (op de foto, niet nu in bloei). Alles was nogal door en tussen en over elkaar gegroeid, met de Perovskia's die ook alle kanten opstaan behalve rechtop. Dus dat was de eerste opdracht: die wat opbinden zodat het er wat minder chaotisch uitzag. Daarna kon ik al veel makkelijker alle onkruid weghalen. En dan... iets waar ik me al lange...

Vandaag toch maar weer een stukje border opgeruimd: nog zo'n zonnige en warme hoek. Dus ja, weer een zone die erg afgezien heeft deze zomer. Hoewel sommige planten het dit jaar wel goed doen, zoals deze Caryopteris clandonensis 'Heavenly Blue': De bijen zijn er ook blij mee. Aan de steunpaal van de leibomen (Quercus ilex) hangen trouwens een paar insektenhotelletjes maar helaas hebben ze niet echt veel succes. Enkel de gaatjes in het 'massieve' hout zijn goed in gebruik. Wel heb ik al gemerkt dat er soms gaatjes na heel korte tijd weer open gepeuterd zijn, misschien een hongerige 'vijand'? Nog iets waar ik me een keer zal moeten in verdiepen. Nog een positieve verrassing trouwens zijn de Abessijnse Gladiolen (Acidanthera murielae). Elegant knikkende en heerlijk ruikende bloemen: Niet winterhard (dus eind oktober moeten de bollen gerooid worden) maar dat geeft me de kans om rustig na te denken over een plaats waar ze beter tot hun recht zullen komen...

dat alles anders loopt dan gepland... Keek ik er gisteren naar uit om flink wat uurtjes van het mooie weer in de tuin door te brengen (opruimen maar alsnog kan je dan genieten van de zon), zat ik uiteindelijk zowat de ganse dag binnen, wachten op een pakje dat zou bezorgd worden. Een pakje dat volgens de tracking (die we om 16u bekeken) om 13u bezorgd zou zijn maar we dus niet gezien hebben... Dus uiteindelijk pas om 16u naar buiten. Mijn klusje op de planning, de Saffraancrocussen planten, was niet haalbaar wegens op dat moment het plantvak in volle, te warme, zon. Van het volgende puntje op de to do lijst wordt niemand vrolijk, namelijk dit hoekje: Een allegaartje van planten niet echt in form... De Philadelphus heeft wel wat gebloeid dit voorjaar maar door dit hitte en droogte toch best een slag gekregen. De Dahlia's links zijn meer slakkenvoer dan iets anders (gelukkig heb ik er elders die net wat meer succes hebben) en de Prunella die indertijd als randplant gezet is...

Het hoort er wat bij, bij tuinieren, die ongenode gasten. Maar toegegeven, aan sommige is mijn hekel net iets groter dan aan andere... De mieren die de (kleine) oogst peertjes ook lekker vinden, kan ik eigenlijk niet zoveel kwalijk nemen. Slecht stukje eruit en klaar om op te eten. De Buxusrups daarentegen, nee, die staat heel wat trappen hoger in mijn schaal van ergernis. Dit hoekje in de voortuin stond er maar triest bij. De Euphorbia zag er voor de droogte al niet erg vrolijk uit en ondanks het extra water heeft ie het dus niet gehaald. En dan dus een slachtoffer van de vermaledijde Buxusmotrupsen...  Arme Buxus... ooit was dit een mooie 'wolk'. Ik had hem vorig jaar al wat moeten terugknippen want hij zag er niet meer uit, zo aangevreten. Maar intussen was hij alweer vergeven van de rupsen.  Dus helaas tijd om afscheid te nemen. Een tijd terug had ik van mijn vader twee Fatsia japonica's gekregen die hij opgekweekt had uit zaad van zijn eigen ter...

De voorbije dagen zag ik de bloemknop stilletjes aan opengaan, de blaadjes zich voorzichtig ontvouwen, en daar is ie dan, in al zijn glorie... Dahlia 'Le Baron' heet ie voluit. Vroeger zou ik ze niet in de tuin gezet hebben, wegens te bombastisch, maar ik heb ze leren waarderen. Veel hangt ook af van de combinatie. In dit stukje tuin staan ze voor heel fijne, hogere Asters (Pink Star), en voor hen staat Geranium 'Rozanne'. Ernaast een Buxusbolletje. Deze staan her en der in de tuin als wintergroene elementjes. Gelijk het goeie moment om ook dit stukje wat op te ruimen. Door de regen is het gazongras ook weer in actie geschoten, dus moet het weer van tijd tot tijd gemaaid worden. Voor de grasmachine het deed, en dat is op een niet zo'n nette manier, heb ik zelf de Geranium 'Rozanne' maar wat bijgeknipt.  Op de achtergrond staan ook hier herfstanemonen (Anemone hybrida 'Honorine Jobert') en ook hier hebben ze afgezien van de droogte. Dus teru...

Vorig jaar ergerde ik me enorm aan een aantal planten hier in de tuin die omvielen (Pioenen), uit elkaar vielen (Campanula lactiflora) of gewoon slap op de grond lagen met nog een boel planten onder (Pennisetum 'Karley Rose'). Dat moest beter kunnen... Eigenlijk begon het met de 'Annabellen' (Hydrangea arborescens 'Annabelle') bij mijn ouders thuis, die typisch na een regenbui tegen de vlakte gingen. Dus ging ik het wereld wijde web afspeuren naar lotgenoten en vooral naar mensen die een oplossing gevonden hadden. Veel zelfgemaakte constructies maar dat ging het hem wegens tijdnood niet worden. Bij een van die zoektochten kwam ik op de site van Peacock uit, een firma die gespecialiseerd is in plantensteunen en daar werd het gezochte gevonden. Zowel voor de Annabellen als voor mijn eigen planten. Intussen genieten de Pioenen al van hun steun en blijven ze mooi rechtop. (zal ze wel eens gepast moeten bemesten want ze staan er maar magertjes bij). De steune...

Zo'n heerlijke periode, bijna elke dag weer iets nieuws dat begint te bloeien... Ik ben nu ook werk aan het maken van aan te vullen waar vorig jaar iets het laten afweten heeft. Nu even doorzetten om dan later te kunnen genieten. Hier staan nog een paar Actaea's maar het merendeel is verdwenen, te droog allicht. Ik heb het vak nu aangevuld met Aster 'Pink Star'. Deze herfstaster bloeit, zoals zijn naam het al zegt, in het najaar. Ik vond vorig jaar dat er in die periode niet erg veel kleur was, dus hopelijk is dat dit jaar een stuk beter. Ook zou hij erg aantrekkelijk zijn voor bijen wat ook een rol speelde in mijn keuze voor deze plant. In dit vak stond vorig jaar enkel Prunella, wegens heengaan van de Phloxen die ik erbij staan had. Die hebben het dus nooit goed gedaan, onmiddellijk meeldauw hoewel de soort redelijk resistent had moeten zijn. Ik heb er nu de Eryngium-wortelstokken uit het Aldi setje van zoveel weken terug (moet ik ook nog eens een update over ...

Ik had ze al een aantal keer vermeld, als niet fijn klusje, maar hier zijn ze op foto... Of toch een hoekje. Zowat de hele tuin staat / stond (een deel is gelukkig al verwijderd) zo vol. Dus geen tellen aan. En met één keer wieden ben je er niet vanaf, ze verbergen zich onder de schors, tussen de vaste planten,... Je merkt het, deze periode van het jaar ben ik even niet blij met de Esdoorns.

Laten we in 2017 de lat zo hoog leggen dat we er makkelijk onderdoor kunnen! Ik wil iedereen een heel gelukkig 2017 wensen, met veel geluk, liefde, vriendschap, gezondheid, kortom alles wat belangrijk is. Hopelijk brengt 2017 ook veel fijne tuinmomenten! Goede voornemens op tuinvlak zijn er ook (natuurlijk). Vooreerst proberen (nog meer) te genieten van de kleine dingetjes die er veelvuldig zijn: kiemende zaadjes, jong groen, mooie bloemen,... De tijd nemen om eens lekker niets te doen in de tuin, dat wordt vast een moeilijker oefening :-). Planmatig zijn er nog een aantal stukjes aan te planten, daar wil ik ook werk van maken. En vaker hier bloggen, dat is ook wel een voornemen.

Het idee om een blog bij te houden over onze tuin, spookte al een hele tijd door mijn hoofd. Er effectief aan beginnen, dat was nog een ander paar mouwen. Maar nu het buiten 35° is en veel te heet om in de tuin bezig te zijn, is het misschien wel het ideale moment om van start te gaan. In de volgende berichtjes wil ik jullie graag onze tuin (en het Witte Huis) voorstellen, vertellen over mijn favoriete planten, de moestuin, succesjes en uiteraard ook dingen die beter kunnen maar waar we weer uit leren (proberen alles positief te bekijken). Maar voor nu eerst en vooral: welkom!