De tuin van Het Witte Huis

Dit weekend hadden we eindelijk eens vrij, of beter gezegd, heb ik bewust vrijgehouden om weer eens wat uren in de tuin te kunnen maken. Die (gestolen) uurtjes in de week zijn wel fijn maar je kan nooit echt doorwerken, vaak moet je eer je goed en wel bezig bent, alweer stoppen omdat andere bezigheden je roepen. Maar vandaag niet dus! Ik had twee puntjes staan op mijn lijst die ik zeker wilde doen. Eerst en vooral het resterende stukje border aan het raam grondig opruimen. De combinatie hier bestaat uit Perovskia als hogere elementen, Buxus als groenblijvend accent voor de winter en een onderbegroeiing van Festuca gautieri en Helianthemum (op de foto, niet nu in bloei). Alles was nogal door en tussen en over elkaar gegroeid, met de Perovskia's die ook alle kanten opstaan behalve rechtop. Dus dat was de eerste opdracht: die wat opbinden zodat het er wat minder chaotisch uitzag. Daarna kon ik al veel makkelijker alle onkruid weghalen. En dan... iets waar ik me al lange...

Hier doen we het voor dus: Twee koolrabi's, twee ajuinen en wat aardappeltjes zijn gisteren in een ovenschotel verwerkt, allemaal eigen oogst, zo fijn en vooral ook zo lekker! Een klein tuinklusje vandaag: het uitknippen van de uitgebloeide Armeriabloemen (Armeria maritima 'Alba'). Ik had afgelopen weken al genoeg droge bloemhoofdjes verzameld om zaad uit te winnen dus de rest mocht gekortwiekt worden.  Moest je trouwens graag wat zaad willen, geef gerust een seintje. Hopelijk komen er nu ook weer wat nieuwe bloempjes. Het is niet zo secuur gedaan maar die steeltjesrestanten vallen vanzelf wel uit mettertijd.  't Zijn trouwens best dankbare plantjes: wintergroen en ook aantrekkelijk voor bijen. Ik heb ze her en der in kleine groepjes doorheen de tuin staan. De roze variant is trouwens ook erg mooi en vrolijk. Degene die ik vorig jaar geplant heb, schijnen ook weinig last te hebben van de droogte. De nieuwe aanwinsten van dit jaar help ik w...

Prikneus (oftewel Lychnis coronaria), prachtig in al zijn eenvoud... Een tijdje geleden stonden ze dus nog zo mooi in bloei. Helaas heb ik het gevoel dat door de warmte en droogte alles veel sneller uitgebloeid is. Dus tijd om zaden te verzamelen. Nu is Prikneus wel zo'n plant waarvan ze zeggen dat als je hem eenmaal in de tuin hebt, je er nooit meer vanaf raakt. Dan zeg ik: 'hopelijk!'. Allicht heeft ie zichzelf al her en der ook al uitgezaaid omdat er best al wat droge takken waren toen ik begon met verzamelen. Dus hopelijk piepen volgend jaar her en der nieuwe plantjes op. Ik heb mijn mans werkbank in de garage ingepikt om er met het sorteren van de zaden aan de slag te gaan. Sommige soorten zoals de Tagetes (Afrikaantjes) zijn heel makkelijk. Andere vragen wat meer prutswerk om het zaaddoosje open te peuteren en te zien of je wel alle zaadjes geoogst hebt. Maar uiteindelijk word je dan beloond met een heleboel kansen tot nieuwe plantjes :-). Het lijst...