De tuin van Het Witte Huis

De post uit de brievenbus halen, in de voortuin werken,... het is momenteel net iets leuker dan de rest van het jaar. De Osmanthushaag staat namelijk (al) in bloei en wat een heerlijke geur is dat! Toen we het Witte Huis kochten stond er een Ligusterhaag die zijn beste tijd gehad had. De verbouwingen deden er nog minder goed aan en dus beslisten we om de haag te rooien en te vervangen. Iets groenblijvends vonden we wel een must maar we wilden ook graag wat bloei, dus Taxus en Ilex crenata werden het uiteindelijk niet. Wel dus Osmanthus burkwoodii. Deze struiken zijn dus mooi wintergroen en niet snelgroeiend wat maakt dat je met 1 keer snoeien na de bloei en nog een keer in augustus wat bijknippen de haag netjes houdt. De bloeiperiode strekt zich uit over de maanden april en mei afhankelijk van de temperatuur natuurlijk. Aangezien het de afgelopen weken al erg mooi en zacht geweest is, is de bloei nu al bezig, ietsje vroeger dus. De bloemetjes trekken ook bijen aan, dus ...

Vorig weekend, toen het heel wat beter weer was dan het net voorbije weekend, heb ik de frambozen gefatsoeneerd. Alle dorre takken zijn uitgeknipt. Takken die vorige herfst vrucht gedragen hadden een stuk ingesnoeid tot op een mooi paar knoppen. Ik moet bekennen dat ik geen idee heb welke rassen het zijn die ik heb. Het zijn namelijk 'krijgertjes' van mijn zus. Uiteraard ook alle onkruid van aan de voet verwijderd en tot slot wat meststof gegeven speciaal voor kleinfruit. Behalve af en toe wat takken opbinden en onkruid wieden, vragen ze weinig werk. Hopelijk op naar heel veel lekkere framboosjes!

Schreef ik een paar berichtjes terug over de Helleborus odorus en het ontbreken van geur... Moet ik toch wel mijn excuses aanbieden aan de planten want ze geuren wel. Deze fijne ontdekking deed ik tijdens het opruimen in de tuin. Toen ik in de buurt Esdoornzaailingen aan het weghalen was, merkte ik de heerlijke geur op. Mooie beloning tijdens dit niet zo fijne klusje. Misschien waren ze vorige keer nog niet ver genoeg open, of misschien was het te koud, of... Gelijk nog maar een paar foto's gemaakt nu ze verder open gegaan zijn.

en de Crocussen gaan open... Zo mooi in al hun eenvoud.

Toen ik deze morgen opstond werd ik begroet door een vrolijk schijnend zonnetje. Dus snel ontbijt gegeten en op naar buiten. Het snoeien van de grote siergrassen, Miscanthus sinensis 'Gracillimus' en Miscanthus sinensis 'Morning Light' stond op het programma. Gelukkig dat dit maar een keer per jaar hoeft en ze de labeur wel waard zijn met hun fraaie, elegante uiterlijk.Voor nu zijn het nog even kortgewiekte stompjes. Maar in alle pollen waren al verse sprietjes te bespeuren dus voor we het weten zullen ze hun plaats weer innemen. Net op tijd klaar voor de regen weer met bakken uit de lucht viel, dus helaas even geen foto van de kapbeurten. En ja, ik kon het weer niet laten om vier zomerbloeiende plantensets te halen bij Aldi. Twee roze combinaties met Echinacea, Incarvillea, Saponaria en Centaurea en twee blauwe combinaties met hierin Lupinus, Eryngium, Aquilegia en Platycodon. Voor sommigen heb ik al een plaats gevonden, voor andere heb ik nog wat meer bedenktijd ...

Met het zaaien van de tomaten is voor mij het moestuinseizoen nu echt begonnen. Het blijft iets waar ik de hele winter naar uitkijk en verlang. Qua soorten heb ik net dezelfde gezaaid als vorig jaar: - Tolstoi: vleestomaat - Brenda: trostomaat - Coeur de boeuf: vleestomaat - Christmas Grapes: rode kerstomaat - Golden Pearl: gele kerstomaat - Lemon Tree: kleine citroenvormige gele tomaatjes Dit zaaitijdstip is redelijk vroeg volgens sommigen maar ik kweek ze in open lucht aangezien ik geen serre heb. Dan heb ik graag dat ze vlak na de ijsheiligen hun plaatsje buiten al kunnen innemen en dus voldoende volume hebben tegen dan. Maar nu dus eerst nog geduld hebben...

Ze moeten het niet hebben van hun felle kleuren want ze bloeien in het groen, dezelfde kleur frisgroen als de verse stengels waar ze aankomen. Je moet even knielen om hun knikkende bloemen te kunnen bewonderen, maar wat gedetailleerd zijn ze, zo perfect! Alleen jammer dat de exemplaren die ik heb, niet geuren, wat Helleborus odorus dus wel zou (kunnen) doen. Maar her en der lees je dat het nogal varieert van plant tot plant. Aangezien de mijne allemaal van dezelfde vaste plantenkweker komen, is het misschien wel logisch dat ze allen geurloos zijn... Jammer, maar de bloemen blijven natuurlijk even mooi. Dat Helleborus niet graag verplant wordt, heb ik ook kunnen ondervinden. Ze zijn aangeplant in 2014. Pas vorig jaar heb ik de eerste keer bloei gehad (januari 2016), nog wat spaarzaam. Dit jaar al heel wat meer bloemen, dus ze zijn zich aan het settelen. Als het je ook leuk lijkt om een Helleborus te hebben, moet je uitkijken naar een plekje in halfschadu...